Του Γιάννη Λαζάρου
Πρέπει να έχουν "τραβήξει" πολλά τα θηλυκά στην οικογένειά σου μέσα στις ιστορικές παλινωδίες της χώρας, πρέπει να γνωρίζεις από μέσα ότι στα δύσκολα δίνεις κώλο για να πάρεις μία οκά λάδι το '40, αγγλικά τσιγάρα για τον κερατά-νταβατζή σύζυγο το '46, επιχορήγηση για επιχείρηση της οικογενείας το '67 για να δηλώνεις δημοσίως ότι αν χρεοκοπήσει η Ελλάδα, οι Ελληνίδες θα γίνουν πουτάνες. Πρέπει τα παραμυθάκια, που σου έλεγε η γιαγιά σου για να σε πάρει ο ύπνος, να είχαν πολύ ενδιαφέρουσες ιστορίες σεξουαλικού περιεχομένου για το τι αναγκάστηκε να κάνει επί της Α΄ Ναζιστικής Κατοχής για να ζήσει την οικογένειά της.
Αν σταματούσε η πρόταση μόνο στις "παραδουλεύτρες" τότε θα λέγαμε ότι είναι απλά μια ρατσιστική δήλωση ενός "νοικοκύρη" που μεγάλωσε με νταντάδες και δούλες. Αλλά η πρόταση ολοκληρώθηκε με τις "πουτάνες".
Διότι για να επιλέξεις να γίνεις πουτάνα σε κατάσταση πολέμου, δικτατορίας ή χρεοκοπίας της χώρας έναν λόγο μόνο έχεις: Να μην γίνεις εσύ παραδουλεύτρα. Να μην πλένεις εσύ βρακιά και χαλάσει το νύχι, αλλά να σου πλένουν τις λερωμένες από αμερικανο-ευρωπαϊκά σπέρματα κιλότες, αυτές που προτίμησαν το πλύσιμο από το σκύψιμο για να μεγαλώσουν γενιές δοσίλογων.
Αν σε κάθε εποχή φτώχειας, ολοκαυτώματος, δικτατοριών, κατοχών όλες οι Ελληνίδες γινόταν πουτάνες τότε τα 10,000,000 Ελλήνων σήμερα θα ήταν βουλευτές και υπουργοί των Νοικοκυραίων, όλων των φιλοραγιάδικων κομμάτων. Άρα για την Ελλάδα, που δεν γουστάρει να "Μείνει σε στάση επίκυψης πάνω σε ουδεμία Ευρωπαϊκή, Τουρκική, Αγγλική ή Αμερικάνικη καριόλα", η πλειοψηφία των γυναικών επέλεξε να πηδάει από το Ζάλογγο, να κάνει Έξοδο στο Μεσολόγγι, να πλένει σκάλες, να μεταναστεύει σε Αμερική και Αυστραλία ράβοντας πουκάμισα, να κρατά όπλο και κάποιες από αυτές τις τυχερές και άξιες να ξυρίζει κεφάλια σκροφών που στα δύσκολα κεντούσαν το "πατρίς-θρησκεία-οικογένεια" στην μεταξωτή κιλότα που τους έκαναν δώρο Ιταλοί, Γερμανοί, Άγγλοι και Αμερικανοί.
